ایالات متحده اولین کشور توسعه و تولید چمن مصنوعی بود. از دهه 1960، از طریق ارتقاء مداوم خود به تحقیق و توسعه اختصاص داده شده است، کشورهای دیگر به تدریج در دهه 1980، چمن های ساخته شده را پذیرفتند. چمن مصنوعی در ابتدا از الیاف پلی پروپیلن علفی استفاده می کرد که عمدتا در زمینه هاکی استفاده می شد.
چین با محبوبیت چمن مصنوعی در اروپا و امریکا، چین را در اواسط دهه 1990 به چمن مصنوعی معرفی کرد، که به زودی توسط سازمان های ورزشی مختلف پذیرفته شد و به سرعت در حال توسعه بود، بنابراین مقدمه ای برای توسعه صنعت چمن مصنوعی در چین شد. با ارتقاء سریع و استفاده از چمن مصنوعی ورزشی در چین، تعداد زیادی علامت تجاری خارجی مصنوعی مصنوعی وارد بازار چین شده اند. تحت این محیط، شرکت های ملی داخلی که محصول تولید و فروش چمن مصنوعی را ادغام می کنند، به تدریج از طریق تجهیزات و تجهیزات فنی و قدرتمند خارجی و ایجاد پایگاه های مدرن تولیدی در مقیاس گسترده ای ظاهر شدند.
با توجه به ویژگی های عالی آن، چنگال مصنوعی در چین به سرعت در حال توسعه است. اگر چه محبوبیت آن در چین 10 سال بعد از آن در اروپا است، کاربران آن را در یک دوره بسیار کوتاه مدت پذیرفته اند. در سال 1990، تنها 10،000 متر مربع از زمین های مصنوعی چمن مصنوعی در کشور ما وجود دارد. منطقه کاربردی در طول دو سال از سال 1997 تا 1999 به 500000 متر مربع افزایش یافت و منطقه کاربرد آن به سرعت در سال های 2000 تا 2001 به 1.5 میلیون متر مربع رسید. از سال 2002 تا 2003، منطقه مورد استفاده به بیش از 3 میلیون متر مربع رسید. منحنی توسعه آن همانند باند پلاستیکی بود و به زودی استاندارد جدیدی برای سالن های ورزشی مدرسه همراه با باند پلاستیکی شد. با در نظر گرفتن پکن، تیانجین، شانگهای، گوانگژو، شنژن و دیگر شهرهای بزرگ به عنوان راهنمایی، ادارات آموزش و پرورش و ورزش دولت قصد دارند به شدت به توسعه چمن مصنوعی. علاوه بر مدارس، بسیاری از مراکز ورزشی حرفه ای در کشور ما، مانند محراب xiannong پکن، dongdan، Ditan و Chaoyang، به طور پیوسته از چمن مصنوعی به عنوان زمینه های ورزشی اصلی خود استفاده می کنند.
